ក្នុងនាមជាគ្រូពេទ្យវះកាត់នៅមន្ទីរពេទ្យ អុីនធ័រឃែរ កង្វល់មួយដែលខ្ញុំជួបញឹកញាប់បំផុតនោះគឺ អ្នកជំងឺមានដុំពកតូចមួយនៅត្រង់ក្រលៀនដែលចេះតែរំខាន។ អ្នកជំងឺជាច្រើនប្រាប់ខ្ញុំថា “វាគ្រាន់តែរំខានខ្ញុំម្តងម្កាលប៉ុណ្ណោះ តើខ្ញុំចាំបាច់ត្រូវបារម្ភដែរឬទេ?”
ប្រសិនបើពាក្យនេះស្តាប់ទៅស្រដៀងនឹងស្ថានភាពរបស់អ្នក អ្នកមិនមែនតែម្នាក់ឯងទេ។ ជំងឺពោះវៀនធ្លាក់នៅក្រលៀន (Inguinal hernias) គឺជាជំងឺដែលកើតមានជាញឹកញាប់ ហើយជាសំណាងល្អ វាក៏ងាយស្រួលព្យាបាលផងដែរ។
នៅក្នុងអត្ថបទនេះ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញអ្នកថា តើជំងឺពោះវៀនធ្លាក់ជាអ្វី? ពេលណាដែលត្រូវទៅរកពេទ្យ? តើការព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យ អុីនធ័រឃែរ មានដំណាក់កាលអ្វីខ្លះ? និងមូលហេតុអ្វីបានជាការ វះកាត់ឆ្លុះ (Laparoscopic surgery) ក្លាយជាជម្រើសពេញនិយមសម្រាប់មនុស្សជាច្រើន?
អ្វីដែលអ្នកជំងឺតែងតែកត់សម្គាល់ដំបូង
អ្នកអាចនឹងមានអាការៈណាមួយក្នុងចំណោមសញ្ញាដំបូងៗទាំងនេះ៖
- មានដុំពកទន់ៗនៅក្រលៀន ដែលលេចចេញមកពេលឈរ, ក្អក, ឬលើករបស់ធ្ងន់
- មានអារម្មណ៍ថាធ្ងន់ ឬតឹង នៅពោះផ្នែកខាងក្រោម
- មានអារម្មណ៍មិនស្រួល ក្រោយពេលហាត់ប្រាណ ឬឈរយូរ
- មានដុំពក ដែល “លៀនចេញមក” ហើយជួនកាលចូលទៅវិញដោយខ្លួនឯង
មនុស្សជាច្រើនពន្យារពេលមិនព្រមទៅពិគ្រោះជាមួយពេទ្យ ដោយសាររោគសញ្ញាចេះតែលេចចេញហើយបាត់ទៅវិញ។ ប៉ុន្តែជំងឺពោះវៀនធ្លាក់ មិនអាចជាសះស្បើយដោយខ្លួនឯងទេ ហើយការទៅពិនិត្យឲ្យបានលឿន អាចការពារកុំឲ្យមានបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរនៅថ្ងៃក្រោយ។
ពេលណាដែលគួរព្រួយបារម្ភ៖ សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់
ជំងឺពោះវៀនធ្លាក់នៅក្រលៀនភាគច្រើនមិនមែនជាករណីសង្គ្រោះបន្ទាន់ទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកគួរតែទៅជួបគ្រូពេទ្យជាបន្ទាន់ ប្រសិនបើអ្នកមានអាការៈ៖
- ដុំពកក្លាយជារឹង ឈឺ ឬមិនអាចរុញចូលវិញបាន
- ឈឺចុកចាប់ខ្លាំងភ្លាមៗ នៅត្រង់ក្រលៀន
- ចង់ក្អួត ឬក្អួត
- ឡើងក្រហម ឬហើម នៅជុំវិញដុំពកនោះ
សញ្ញាទាំងនេះអាចបញ្ជាក់ថាពោះវៀនកំពុងជាប់គាំង ឬត្រូវរឹត (Incarceration or strangulation) ដែលមានន័យថាវាជាប់ ហើយឈាមមិនអាចទៅចិញ្ចឹមបាន។ នេះជាស្ថានភាពដែលយើងចង់ជៀសវាង ដោយការទទួលការព្យាបាលឲ្យបានទាន់ពេលវេលា។
តើមានអ្វីកើតឡើងនៅពេលអ្នកមកកាន់មន្ទីរពេទ្យ អុីនធ័រឃែរ
អ្នកជំងឺតែងសួរខ្ញុំថា “តើដំណើរការហ្នឹងវាដូចម្តេចខ្លះ?” ខាងក្រោមនេះជាជំហានទូទៅ៖
- ចុះឈ្មោះ និងពិនិត្យបឋម (Triage): ក្រុមការងារយើងនឹងធានាថាអ្នកមានផាសុកភាព និងធ្វើការវាយតម្លៃរោគសញ្ញារបស់អ្នក
- ការពិគ្រោះយោបល់: យើងជជែកគ្នាអំពីរោគសញ្ញា, សកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃ, និងសុខភាពទូទៅរបស់អ្នក
- ការពិនិត្យរាងកាយ: ការពិនិត្យដោយផ្ទាល់ និងថ្នមៗដើម្បីបញ្ជាក់ពីជំងឺពោះវៀនធ្លាក់
- ការថតរូបភាពវេជ្ជសាស្ត្រ: ការថតអេកូ (Ultrasound) នឹងធ្វើឡើងតែក្នុងករណីដែលការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យត្រូវការភាពច្បាស់លាស់បន្ថែមប៉ុណ្ណោះ
- ការពិភាក្សាអំពីជម្រើសនៃការព្យាបាល: តើគួរតាមដានសិន, វះកាត់ឆ្លុះ, ឬវះកាត់បើកពោះ
- ការសម្រេចចិត្តរួមគ្នា: អ្នកសម្រេចចិត្តជាមួយគ្រូពេទ្យវះកាត់ថា តើជម្រើសមួយណាដែលសាកសមបំផុតសម្រាប់អ្នក
អាទិភាពរបស់ខ្ញុំ គឺផ្តល់ឲ្យអ្នកនូវការយល់ដឹងច្បាស់លាស់អំពីជម្រើសរបស់អ្នក ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចសម្រេចចិត្តបានត្រឹមត្រូវ។
ហេតុអ្វីបានជាយើងតែងតែណែនាំការវះកាត់ឆ្លុះ (Laparoscopic Repair)
មនុស្សជាច្រើនមានអារម្មណ៍ធូរចិត្តពេលដឹងថា ការវះកាត់ពោះវៀនធ្លាក់សម័យទំនើប អាចធ្វើឡើងតាមរយៈមុខរបួសតូចៗ ហើយមានការឈឺចាប់តិចតួចបំផុត។

របៀបនៃការវះកាត់៖
ការវះកាត់ឆ្លុះ ប្រើប្រាស់មុខរបួសតូចៗចំនួន ៣ ដើម្បីដាក់កាមេរ៉ា និងឧបករណ៍តូចៗចូលទៅក្នុងពោះ។ ពីខាងក្នុងពោះ យើងនឹង៖
- បង្កើតកន្លែងទំនេរនៅខាងក្រោយសាច់ដុំពោះ
- ទាញយកផ្នែកដែលធ្លាក់នោះ ចូលទៅកន្លែងដើមវិញថ្នមៗ
- ដាក់ “សំណាញ់” (Mesh) ដើម្បីពង្រឹងសាច់ដុំ
- ភ្ជាប់ និងការពារសំណាញ់នោះឲ្យនៅជាប់ល្អ
ការជួសជុលពីខាងក្នុងដោយមិនមានការទាញសាច់ដុំ (tension-free) បែបនេះ ផ្តល់នូវភាពរឹងមាំល្អសម្រាប់រយៈពេលយូរអង្វែង។


ហេតុអ្វី “សំណាញ់” (Mesh) មានសារៈសំខាន់
ការប្រើសំណាញ់ បានក្លាយជាស្តង់ដារសកលក្នុងការព្យាបាលជំងឺពោះវៀនធ្លាក់សម្រាប់មនុស្សពេញវ័យ។ វាជួយពង្រឹងសាច់ដុំដែលខ្សោយ, ការពារកុំឲ្យជំងឺរើឡើងវិញ, និងជួយឲ្យឆាប់ជាសះស្បើយ។
អត្ថប្រយោជន៍សំខាន់ៗ៖
- ផ្តល់ការគាំទ្ររឹងមាំ និងជាប់បានយូរ
- កាត់បន្ថយការតឹងនៃសាច់ដុំពោះ
- អត្រានៃការកើតជំងឺនេះឡើងវិញមានកម្រិតទាប ជាងការវះកាត់ដែលមិនប្រើសំណាញ់
- អាចធ្វើចលនាបានលឿនក្រោយវះកាត់
សំណាញ់សម័យទំនើបមានសុវត្ថិភាព មិនមានប្រតិកម្មជាមួយរាងកាយ និងត្រូវបានប្រើប្រាស់ទូទាំងពិភពលោក។
អត្ថប្រយោជន៍ធៀបនឹងការវះកាត់បើកពោះ (Open Surgery)
អ្នកជំងឺខ្លះសួរថា “តើការវះកាត់ឆ្លុះពិតជាល្អជាងមែនទេ?” វិធីសាស្ត្រទាំងពីរគឺសុទ្ធតែមានប្រសិទ្ធភាព ប៉ុន្តែការវះកាត់ឆ្លុះផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ជាក់ស្តែងមួយចំនួនដូចជា៖
- ឈឺតិចជាង ក្រោយវះកាត់
- ឆាប់បានត្រឡប់ទៅធ្វើសកម្មភាពស្រាលៗវិញ – ជារឿយៗក្នុងរយៈពេលតែពីរបីថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ
- ហានិភ័យនៃការបង្ករោគនៅមុខរបួសទាប
- ល្អបំផុតសម្រាប់អ្នកដែលមានពោះវៀនធ្លាក់ទាំងសងខាង (អាចវះកាត់ទាំងសងខាងតាមរយៈមុខរបួសដដែល)
- សោភ័ណភាពស្អាត ដោយមានស្នាមតូចៗដែលស្ទើរតែមើលមិនឃើញ
សម្រាប់មនុស្សពេញវ័យដែលចង់ឆាប់បានត្រឡប់ទៅធ្វើការ ឬលេងកីឡាវិញ នេះគឺជាជម្រើសដែលគេពេញចិត្តបំផុត។
ហានិភ័យ និងចំណុចគួរពិចារណា
ដូចការវះកាត់ផ្សេងៗដែរ ការវះកាត់ឆ្លុះក៏មានហានិភ័យខ្លះៗដែរ៖
- ស្នាមជាំ ឬស្ពឹកបណ្តោះអាសន្ន
- ដុំទឹក (Seroma) (ដុំទឹកតូចមួយនៅក្រោមស្បែកដែលនឹងបាត់ទៅវិញដោយខ្លួនឯង)
- ប្រតិកម្មជាមួយសំណាញ់ (កម្រកើតមាន)
- ប៉ះពាល់ដល់សរីរាង្គក្បែរខាង (កម្រកើតមានណាស់)
- ជួនកាលត្រូវប្តូរទៅជាការវះកាត់បើកពោះវិញ (ក្នុងករណីចាំបាច់)
ជាមួយនឹងក្រុមគ្រូពេទ្យវះកាត់ដែលមានបទពិសោធន៍ អត្រានៃផលវិបាកគឺមានកម្រិតទាប ហើយលទ្ធផលគឺល្អប្រសើរ។
ហេតុអ្វីការពិគ្រោះយោបល់ទាន់ពេលមានប្រយោជន៍
ពោះវៀនធ្លាក់ដែលតូច និងមិនសូវធ្វើទុក្ខនៅថ្ងៃនេះ អាចនឹងធំជាងមុន ឬរំខានខ្លាំងនៅពេលក្រោយ។ អ្នកជំងឺខ្លះមានការសោកស្តាយដែលបានរង់ចាំយូរពេក រហូតដល់ពោះវៀនធ្លាក់នោះធំ ឬពិបាករុញចូលវិញ។
ការពិគ្រោះយោបល់ទាន់ពេលអនុញ្ញាតឲ្យយើង៖
- រៀបចំផែនការវះកាត់ដោយសុវត្ថិភាព និងតាមពេលវេលាដែលអ្នកចង់បាន
- ការពារកុំឲ្យមានផលវិបាកដែលត្រូវការសង្គ្រោះបន្ទាន់
- ជៀសវាងការឈឺចាប់សរសៃប្រសាទរ៉ាំរ៉ៃ
- ធានាបាននូវការជួសជុលដែលល្អបំផុតសម្រាប់រយៈពេលវែង
ប្រសិនបើអ្នកមានដុំពកថ្មីនៅក្រលៀន ឬការឈឺចាប់ដែលកើតឡើងម្តងហើយម្តងទៀត សូម្បីតែឈឺតិចតួចក៏ដោយ វាពិតជាមានប្រយោជន៍ក្នុងការទៅពិនិត្យ។
ពាក្យចុងក្រោយ
គោលបំណងរបស់ខ្ញុំ គឺជួយអ្នកជំងឺឲ្យយល់ច្បាស់ពីជម្រើសរបស់ពួកគេ និងជ្រើសរើសផ្លូវដែលសមស្របនឹងជីវិត, កម្រិតសកម្មភាព, និងការចង់បានរបស់ពួកគេ។ ការវះកាត់ពោះវៀនធ្លាក់នៅក្រលៀនដោយការឆ្លុះ គឺជាដំណោះស្រាយទំនើប អាចទុកចិត្តបាន និងមានការប៉ះពាល់តិចតួចបំផុតសម្រាប់មនុស្សពេញវ័យ។
ប្រសិនបើអ្នកមានសំណួរ ឬកង្វល់ យើងនៅទីនេះដើម្បីជួយអ្នកគ្រប់ជំហាន។
អ្នកអាចកក់ការណាត់ជួបនៅមន្ទីរពេទ្យ Intercare ដើម្បីពិភាក្សាអំពីរោគសញ្ញា ស្វែងយល់ពីជម្រើស និងធ្វើការសម្រេចចិត្តប្រកបដោយទំនុកចិត្តចំពោះការព្យាបាលរបស់អ្នក។